Storm en onweer                                      week 3

Bij de aankomst van Anton, Gelske en Tara begint het in de verte al flink te rommelen en te flitsen van het onweer. We doen eerst even een rondleiding in Les Trois Taillants en laten dan heel gastvrij ons vouwwagen park zien. En met de mededeling erbij dat ze hier de eerste nacht kunnen slapen en dan morgen op het gemak de tent neer kunnen zetten wordt er snel beslist om de vouwwagen in te richten voor een overnachting.

In afwachting van de eerste nieuwe gasten zitten we eigenlijk de hele dag te zitten en te zitten. Het is gewoon weer zo enorm warm dat er niks uit je handen komt. We proberen nog wat gras te maaien of iets wat daar op lijkt maar het gaat gewoonweg niet. Te heet. Er is wel goed nieuws. Vanavond gaat het regenen en volgens de krant is de temperatuur de komende dagen lekker zo’n 25 graden. Voor het werk zou dat erg fijn zijn.

Maar eerst gaan we naar binnen want het begint te regenen. We dachten dat we al wel wat noodweer gehad hadden deze zomer, maar deze keer is het echt raak. Een noodweer wat zijn weerga niet kent. Storm, hagel, regen en heel veel onweer. Hier en daar vallen er behoorlijk wat boomtakken naar beneden. Als we na anderhalf uur weer buiten kunnen komen blijkt dat de nieuwe gasten toch hun eigen tent op moeten gaan zetten. Onze vouwwagen heeft de geest gegeven in de storm en de vorm is niet meer echt herkenbaar als een tent. Het is wel een beetje een triest gezicht om op deze manier afscheid te moeten nemen van onze trouwe vriend en schuilplaats. Eén troost: Met wat buig en trekwerk krijgen we de tent zelf wel weer op orde, alleen de voortent is redelijk onherstelbaar kapot.
Maar nogmaals, het goede nieuws is dat de temperatuur mooi gezakt is en de volgende ochtend kunnen we mooi aan de slag met het werk. Eerst willen we nog een rommelmarkt bezoeken met z’n allen, maar om 9 uur vertrekken blijkt toch iets te vroeg voor onze nieuwe gasten. Er is geen beweging in te krijgen en na wat roepen rondom de tent besluiten toch maar zelf naar de markt te gaan. Bij terugkomst is toch alles wakker en zijn er zelfs nieuwe gasten bij gekomen. Anneke en Henk hebben de weg naar Les Trois Taillants ook weer gevonden en zijn dan weer bezig hun caravan op hun vaste plek neer te zetten. De werkploeg voor de deze week is compleet en we kunnen dus van start.
De taken worden verdeeld. De mannen gaan aan de slag in het huis. De tussenmuur in de woonkamer gaat eruit en er wordt een start gemaakt aan het voegwerk van de schuur. Dit werk wordt opgepikt door de dames. Iedereen is meteen weer druk in de weer. De dag erna wordt er nog meer uit de kast gehaald. We beginnen met het plaatsen van de overige dakramen en we pakken nog weer eens een lekker smerig karwei op. Het schoon schuren van de dikke eiken balken in de woonkamer. Hier zijn we al meerdere keren mee begonnen maar het is gewoon een vies en vervelend karwei. Ik heb me nu voorgenomen dat het maar eens klaar moet zijn. Het anti-(vieze)stof pak wordt aangetrokken en de klus kan afgemaakt worden. Aan het einde van de dag maar weer een douche nemen denk ik.
De gewone dingen als ’s avonds lekker met elkaar eten en wat drinken wordt natuurlijk nog wel compleet gemaakt met een kampvuur. De dames zijn natuurlijk ook moe want die zorgen dat het gedeelte wat gemaaid is, ontdaan wordt van het gedroogde hooi. De waslijnen worden ook weer leeggehaald want de was is inmiddels ook al weer gedaan. Alle vuile handdoeken en T-shirts liggen weer schoon op de stapel.
Wat erg fijn is zijn de dakramen die ineens heel rap het dak inschieten. Anton en Henk vormen een heel hecht team om de ramen in recordtempo erin te krijgen. Het licht wat er zo ontstaat is fantastisch. Een verdieping lager gaat er een nieuwe deur in de broodoven ruimte. Deze is al gemaakt in Nederland maar nu wordt hij afgehangen in op definitieve plek bij de broodoven. Ongelooflijk hoe hard alles ineens gaat. Het huis gaat gewoon glimlachen van alle vorderingen.
Maar met al het harde werken gaat ook de temperatuur weer omhoog. Het tempo wordt weer aangepast. We gaan weer wat meer vakantie vieren. Rommelmarkten worden bezocht en er worden zwemplekken aan de rivier de Creuse in beslag genomen. Ook worden de stenen bij de Pierres Jaumatres niet vergeten. Anton en Tara hebben zelfs nog energie genoeg om het parcours in de bomen te lijf te gaan. Anton gaat wel steeds voorop om alles voor te doen aan Tara maar die vind toch dat alles maar wat langzaam gaat. Ze moet regelmatig wachten op Anton.

Er is voor de patron en de patronnes nog wel een mooie verrassing. Omdat er nu permanent stroom is vinden de gasten het nodig om alvast een cadeau te geven voor Annette’s verjaardag. Een echt koffiezet apparaat. Dus als we ’s morgens wakker worden is het alleen maar nodig om het knopje in te drukken en de koffie begint te lopen. Dit is pure luxe.
Daarbij vinden Anton, Gelkse en Tara het ook nodig om op een avondje barbecueën te trakteren. Heel vervelend natuurlijk. Wij mogen niets doen. Alleen maar eten en drinken. Dus ook de afwas wordt geregeld. En Bram en Annette zitten dus maar te zitten terwijl er op de achtergrond hard gewerkt wordt.
Maar na een weekje gaan Anton, Gelske en Tara weer terug naar Nederland. Dus alles wordt weer ingepakt en de thuisreis voor deze mensen wordt weer ingezet. Heel hartelijk bedankt voor jullie hulp. Er is weer heel veel gebeurd om ons huis in Frankrijk in orde te maken.
Maar er moeten nog meer mensen afscheid nemen. In dit geval Annette. Zij moet voor een weekje naar Nederland om te werken. Dit is echt vervelend. In ieder geval voor de patron. Bram moet het een tijdje zonder zijn wederhelft doen. Maar er is weer “oppas” geregeld. Henk en Annekke blijven nog een week. Gelukkig.

Terug naar de begin-pagina